A Capella

Een muziekterm voor zingen zonder instrumenten ter begeleiding, meestal in een koor. Het woord kapel (“capella”) in de term vindt zijn oorsprong in het feit dat tot in de 16e eeuw a capella zingen vooral gebruikelijk was in kerkmuziek, die toen gewoonlijk door onbegeleide koren werd uitgevoerd. Wanneer er al muziekinstrumenten meespeelden, ondersteunden deze slechts de vocale partijen. Later werd het in de kerkmuziek gebruikelijk dat instrumenten eigen, zelfstandige partijen speelden. Toen ontstond de term a capella, aanvankelijk om de “ouderwetse” kerkmuziek, die niet door zelfstandige instrumenten begeleid werd, aan te duiden. Later ging de oorspronkelijke betekenis van de term verloren en sindsdien betekent a capella ‘onbegeleide (koor)muziek’.